“Deze gaat dus voortaan bij het plastic”

Door Communicatie Meerlanden op 1 januari 2020

Het is weer tijd om in iemands vuilniszak te spieken! Ons tweede bezoek brengt ons naar Hillegom. Hier woont Ebe (56) met zijn vrouw Karin (55) en dochter Demi (24). Al zo’n vijftien jaar gaat Ebe meerdere dagen per week op pad met zijn grijper en vuilniszak om het zwerfvuil in de buurt op te ruimen. Hoe scheidt iemand met zo’n proactieve instelling zijn eigen afval?

 

Ebe: “We hebben hier een ruime achterom, dus de bakken staan lekker uit het zicht in de achtertuin. Ik zet de papiercontainer eens in de vier weken buiten. En glas breng ik weg. We hebben geen aparte bakjes in de keuken, ons plastic en GFT gaat direct in de grote rolemmers.

 

 

Wat gaat denk je goed en wat zou beter kunnen?
“Wat plastic, papier en glas betreft, denk ik dat we al op 70%, 80% en 90% zitten. GFT zou nog wel beter kunnen. Maar als voortrekker wil ik mijn huisgenoten niet teveel op de nek zitten. Ik ben niet van de afvalpolitie. Liever spoor ik mijn vrouw en dochter voorzichtig aan om te letten op dingen die écht niet kunnen, zoals brood in plastic zak weggooien… een dubbele ‘zonde’.

 

Tijd om de zak te openen

Ben je anders gaan scheiden nu je wist dat wij zouden komen? “Nee, ik had geen idee dat jullie letterlijk in de huisvuilzak gingen kijken. Ik dacht eigenlijk dat we het over mijn afvalzak voor zwerfaval gingen hebben, haha.”

 

Voor ons liggen onder andere een aluminium saladeschaaltje (mét plastic dekseltje), een theezakje, een prop aluminiumfolie, wat koffiepads, broodkorsten, een kurk, een klokhuis en een treinkaartje. Onze blik valt op het doorweekte kaartje, de chip nu goed zichtbaar. “Ja, nu ik hem zo zie, daar produceer ik er elke dag twee van op weg naar mijn werk in Amsterdam”. Tóch zit het kaartje goed bij het restafval, maar dat geldt niet voor het klokhuis. “Ik zie het al, die is van Demi. En bij nader inzien mochten het brood en die oude bloemen ook wel bij het GFT.” Op de opmerking dat drinkverpakkingen (zoals de aangetroffen koffiemelkverpakking) tegenwoordig bij het plastic mogen, wordt blij verrast gereageerd. “Alleen maar mooi dat dit kan, we gaan er extra op letten! En met dat GFT komt het ook wel goed.”

 

 

Afval scheiden is een instelling

Ebe is van mening dat thuis afval scheiden een vanzelfsprekende gewoonte zou moeten zijn, net zoals je afval buiten de deur in een vuilnisbak gooit. “Slecht gedrag wordt nu nog te veel vergoelijkt. Je hoort wel eens mensen zeggen dat glas niet op kleur scheiden omdat alles toch weer bij elkaar zou worden gegooid. Onzin natuurlijk, maar die pessimistische instelling, daar heb ik niets mee. Zo komen we er nooit.”

 

Op de vraag hoe hij denkt dat mensen optimistischer kunnen worden over afval scheiden antwoordt hij: “om een voorbeeld te geven: een tijdje terug merkte ik dat Demi een plastic verpakking bij het restafval had gegooid. In plaats van een preek af te steken heb ik haar toen wat filmpjes van Boyan Slat en de Ocean Cleanup laten zien. Ik had eerlijk gezegd niet gedacht dat het echt aan zou komen, maar ze is er toch een stuk bewuster van geworden. Juist omdat het zo’n inspirerend verhaal is.”

 

Is Meerlanden ook jouw grondstoffenregisseur? Ontdek hier hoe de inzameling voor jouw gemeente is geregeld.