“De GFT-rolemmer gaat hier veel goed maken.”

Door Communicatie Meerlanden op 4 april 2020

De afvalzak van Anita Jongbloed

 

Deze keer zijn we te gast bij Anita Jongbloed uit Diemen. Ze woont hier al 25 jaar met man, twee kinderen en hond Ben. Anita is zich als Rotary-lid de laatste tijd steeds meer gaan interesseren voor groene initiatieven. Dat schept verwachtingen! Wat zit er in haar afvalzak en wat vinden we daarvan?

 

Wat scheid je nu al op eigen initiatief?

“Het glas en papier brachten we altijd al naar de container. Onlangs zijn we ook begonnen met scheiden van ons plastic. Ik schrok echt toen ik zag hoeveel ruimte dat scheelde in de rolemmer met restafval! Je wordt er ook creatief van. Ik giet bijvoorbeeld heet kookvocht van aardappels, rijst of groente over de plastic vleesbakjes. Daar worden ze niet alleen schoon van, ze krimpen ook al een stuk. Hierin ben ik wel de voortrekker thuis, mijn bijnaam is ‘de plasticpolitie’. Ik vis zo nu en dan ook een flacon uit het vuilnisbakje in de badkamer om bij het plastic te doen. Oh, en lege batterijen breng ik naar het inzamelpunt.”

 

Anita is zichtbaar verrast als de zak opengaat…

 

 

Wat gaat er goed en wat kan beter?

“Ik durf te zeggen dat alles behalve het GFT goed gaat, omdat we dat nog niet optimaal kunnen scheiden. Er is een ondergrondse GFT-container in de straat, maar die blokkeert nogal snel. Gelukkig krijgen we binnenkort een groene rolemmer. Misschien dat het plastic nog iets meer aanmoediging nodig heeft? Maar dat is ook een kwestie van gewenning. Ik ben wel benieuwd naar wat er uit de zak gaat komen.”

 

Tijd om de zak te openen

Anita is zichtbaar verrast als de zak opengaat. We zien als eerst een aantal broden, rijst, bananenschillen, een plastic saladebakje en een houten prikker (“Echt zo’n ding waar je zak altijd fijn van scheurt”). Daarnaast is er ook heel veel koffieprut die het afval er niet fotogenieker op maakt. Anita’s ongeloof is duidelijk zichtbaar: “Het is eigenlijk voornamelijk GFT en plastic… Van dat GFT sta ik niet te kijken, maar dat plastic valt mij echt tegen. Ik heb ter voorbereiding het vorige interview gelezen waarin de geïnterviewde ook opkeek van de inhoud van zijn zak. Toen heb ik even gedacht ‘is dat dan echt zo? Of geef je dan gewoon je huisgenoten de schuld?’, zo zie je maar… Die broden bakken we zelf, maar ze blijven niet zo lang goed. En dat netje mandarijnen is wel confronterend. Je neemt er twee mee, omdat het een aanbieding is, maar vervolgens gaat door omstandigheden de helft maar op. Dan is het toch beter om voortaan alleen te kopen wat je nodig hebt.”

“De GFT-rolemmer gaat hier veel goed maken.”

 

Hoe ziet de toekomst eruit?

De GFT-rolemmer gaat hier veel goed maken, dat beslaat gewoon een groot deel wat ik nu nog niet scheidt. Maar ik ga ook gewoon minder kopen en meer restjes bewaren. Hopelijk pakt de volgende generatie het iets voortvarender op. Als ik bij mijn zoon op school kijk, vind ik dat hoopgevend. Ze hebben statiegeld ingesteld op noedelbakjes en de kinderen scheiden hun afval al in de klas. Dat is meer werk voor de conciërge met die verschillende bakken, maar je creëert nu al bewustzijn. Laatst hadden ze bij mijn zoon in de klas ook een korte afvalquiz gedaan. Kwam hij mij thuis vertellen dat de chipszak niet bij het plastic mag, omdat het verlijmd is met aluminiumfolie!”